پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته روانشناسی و علوم تربیتی
 

دانشگاه اصفهان
 

دانشکده علوم تربیتی و روان­شناسی
 

گروه روان‌شناسی کودکان با نیازهای خاص
 

پایان ­نامه کارشناسی ارشد رشته روان‌شناسی
 

گرایش کودکان با نیازهای خاص
 

عنوان:
 

اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر سازگاری و نگرش صمیمانه دختران با نقص بینایی اصفهان
 

استاد راهنما:
 

دکتر مختار ملک‌پور
 ادامه خواندن
برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

فهرست مطالب:

-1 مقدمه 1

1-2 شرح و بیان مساله 2

1-3 اهمیت و ارزش تحقیق 4

1-4 اهداف تحقیق. 6

1-4-1 اهداف اصلی 6

1-4-2 اهداف اختصاصی. 6

1-5 فرضیه‌های تحقیق 6

1-5-1 فرضیه‌های اصلی. 6

1-5-2 فرضیه‌های فرعی. 7

1-6 تعریف واژه‌ها و متغیرها 7

1-6-1 تعاریف مفهومی. 7

1-6-2 تعاریف عملیاتی 8

 

فصل دوم: مروری بر پیشینه پژوهش

2-1 مقدمه. 9

2-2 نقص بینایی 9

2-2-1 اهمیت حس بینایی. 9

2-2-2 تعریف و طبقه‌بندی نقص بینایی. 10

2-2-3 علل نقص بینایی. 12

2-2-4 نحوه برخورد فرد نابینا با نقص بینایی 13

2-2-5 نکات ضروری در آموزش نابینایان. 14

2-3 تعریف مفهوم سازگاری اجتماعی. 15

2-4 نگرش صمیمانه 16

2-4-1 تعریف نگرش 16

2-4-2 ویژگی‌های نگرش. 17

2-4-3 تفاوت نگرش با ارزش، عقیده و علاقه 18

2-4-4 شرایط عمده شکل‌گیری و تکوین نگرش‌ها. 18

2-4-5 تعریف صمیمیت 19

2-5 مهارتهای اجتماعی 20

2-5-1 فرآیند ارتباط اجتماعی 20

2-5-2 مفهوم مهارتهای اجتماعی 20

2-5-3 تعریف مهارت‌های اجتماعی 22

2-5-4 ویژگی‌های مهارتهای اجتماعی. 24

2-5-5 شش ویژگی عمده مهارتهای اجتماعی 25

2-5-6 طبقه‌بندی مهارتهای اجتماعی از نظر کارکرد. 26

2-5-7 فرایند‌های عاطفی و شناختی در مهارت اجتماعی. 27

2-5-7-1 مهارت‌های اجتماعی مربوط به عواطف. 28

2-5-7-2 مهارت‌های مربوط به شناخت اجتماعی. 28

2-5-8 پیامد‌های مهارتهای اجتماعی. 29

2-6 مهارت‌های اجتماعی نابینایان 30

2-6-1 رشد اجتماعی در نابینایان 30

2-6-2 ویژگی‌های و محدودیت‌های روانشناختی کودکان نابینا 31

2-6-3 تأثیر اختلال بینایی در فرآیند‌های تحول روانی 35

2-6-4 خصوصیات افراد با ناتوانی اجتماعی 38

2-6-5 سازگاری اجتماعی افراد دارای نقص بینایی و عوامل موثر بر آن    40

2-6-6 عوامل مؤثر در سازگاری نابینایان. 43

2-6-7 اهمیت مهارت‌های افراد آسیب دیده بینایی. 45

2-7 شیوه‌های آموزش مهارتهای اجتماعی 46

2-8 پیشینه و تاریخچه موضوع تحقیق 49

2-8-1 تحقیقات انجام شده پیرامون در خارج از کشور. 49

2-8-2 تحقیقات انجام شده در ایران 51

 

فصل سوم: روش پژوهش

3-1 مقدمه. 54

3-2 طرح کلی پژوهش. 54

3-3 جامعه آماری. 55

3-4 نمونه، حجم نمونه و روش نمونه‌گیری 55

3-5 ابزار اندازه‌گیری 55

3-5-1 پرسشنامه سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (فرم تجدبد نظر شده، 1953) 55

3-5-2 پرسشنامه نگرش صمیمانه امیدون و همکاران (فرم تجدید نظر شده، 1983)  56

3-6 نحوه اجرا. 57

3-7 ابزار تجزیه و تحلیل. 57

 

فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده‌ها

4-1 مقدمه. 58

4-2 تحلیل توصیفی داده‌های پژوهش 59

4-2-1 پیش فرض نرمال بودن توزیع نمرات 60

4-3 آمار استنباطی. 61

 

پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته روانشناسی و علوم تربیتی
 

پایان نامه کارشناسی ارشد رشته روانشناسی
 

گرایش پیش از دبستان
 

عنوان:
 

بررسی رابطه آموزش به شیوه قصه گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش دبستانی شهرستان سرپل ذهاب در سال 92-93
 
برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

چکیده:

 
هدف از اجرای این پژوهش بررسی تاثیر آموزش به شیوه قصه گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش دبستانی است. روش مورد استفاده در اینادامه خواندن پژوهش از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و دو گروه آزمایش و کنترل است. جامعه ای که هدف این مطالعه می باشد کودکان پیش دبستانی شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی 93-92 می باشد و نمونه های انتخاب شده به تعداد 30 نفر(15نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) و به صورت نمونه در دسترس انتخاب گردیده اند. ابزار پژوهش شامل مقیاس هوش کلامی وکسلر که در دو مرحله قبل و بعد از اجرای پژوهش برای هر دو گروه اجرا گردیده است و برای گروه آزمایش به مدت 8 جلسۀ 45 دقیقه ای آموزش به شیوه قصه گویی اجرا کردند. تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده در پژوهش با بهره گرفتن از نرم افزار spss و از روش های آمار توصیفی و در بخش آمار استنباطی از روش تحلیل کواریانس، آزمون لاندای ویلکز و آزمون ام باکس استفاده شد. نتایج حاصله نشان داد بین آموزش به شیوه قصه گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش دبستانی ارتباط معنادار آماری وجود دارد یعنی فرضیه H0 رد می شود

مقدمه:

در قصه‌گویی با شیوه ‌هایی که از گذشته ‌های دور در بین مردم رایج بوده است اهداف بسیاری نهفته است.    در قصه گویی با شیوه های معمول به رشد و پرورش نیروی تخیل، رشد شناخت، تکامل ذوق هنری، شکوفایی شوق مطالعه و حتی توانایی بهبود سوادآموزی و تحصیل توجه بسیاری می‌شود. قصه‌گویی با شیوه ‌های قدیمی تر به دلیل ارتباط مستقیم و چهره به چهره‌ی قصه‌گو با مخاطب به کودک این توانایی را می‌دهد تا با میراث‌ های قومی و ملی خویش آشنا شود و هویت خود را شکل دهد. کودکان در قصه‌گویی با شیوه ‌های کهن با شرکت در نشست ‌های قصه‌گویی و گوش دادن به قصه‌ها، تعبیرها، عبارت‌ها، واژه‌ها و اصطلاحات نویی را می‌شنوند و با زبان و ادبیات مردم خود آشنا می‌شوند. در این شیوه‌ی قصه‌گویی کودکان با احساس‌ها، اندیشه‌ها و ارزش ‌های گوناگون روبرو می‌شوند که برای آن ‌ها تازه و سرگرم‌کننده است. قصه‌ها تخیل کودکان را به جولان درمی‌آورند و آن‌ها را وارد حوزه‌ای از ماجراها می‌کنند که در هیچ حال دیگری فرصت رویایی با آن‌ها را ندارند(پولادی،1387).

یک قصه گو خوب، برکلمه ها تسلط کامل دارد و از ارزش آنها و اینکه چگونه می تواند روی شنونده اثر بگذارد با خبر است. او به ارز ش درست قرارگرفتن صفتها و قیدها توجه دارد و از نیروی ابهام، به هنگام گزینش کلمه های خود، آگاه است او می داند که به هنگام گفتن داستان می تواند با کلمه ها حس لمس کردن، چشیدن و بوئیدن را منتقل کند. او همچنین می داند که می تواند با کلمه ها رنگ، جنس و حتی دما را چنان توصیف کند که شنوندگانش را به دنیای خیال بکشاند. قصه گو تصویرگری است که به جای رنگ از کلمه ها استفاده می کند و تصویرهای او با به کار گرفتن هنرمندانۀ کلمه ها همان رنگ آمیزی را دارد که همکار نقاش او به وسیلۀ رنگ به وجود می آورد. کار قصه گو تنها آگاه بودن از نیروی کلمه ها و آنچه آن

ها در صورت استفادۀ درست و درجای خود نشستن می تواند با خیال انسان انجام دهد نیست. بلکه قصه گو نگران چگونگی رسیدن این کلمه ها به گوش شنونده به وسیلۀ این هنر شفاهی نیز هست(چمبرز، 1388        ،ص37). قصه گویی نیز مانند بسیاری از کارهایی که کودک انجام می‌دهد، مانند بازی و نقاشی و . می‌تواند اثرهای مثبتی در پرورش و آموزش او داشته باشد. از نظر افشاری قصه درهای تازه‌ی بیان و مقصود را بر روی کودکان می‌گشاید و وسایل و ابزار متفاوتی برای بازگو نمودن تجربه‌ها، مشاهده‌ها و احساسات را در اختیارشان می‌گذارد، بیان قصه آموزش غیر مستقیم بچه‌ها در زمینه‌ی کتاب و کتابخوانی است. قصه‌گویی از راهی غیر مستقیم مزایای رفتار منطبق با اخلاق را به کودکان می‌آموزد. قصه‌گویی باعث تلطیف عواطف و احساسات، سرگرمی، بالا بردن سطح کتاب‌خوانی، گسترش گنجینه‌ی واژگانی، تقویت قدرت بیان و حافظه، پرورش ذوق هنری، برآورده شدن نیازهای روانی شنوندگان و . می شود( حنیف،1383). قصه کودکان را در کشف جهان پیرامون ، شناخت و آشنایی با نام کنش ها و اشیا ، دست یابی به گفتاری پربار تر و لذت بردن از شگفتی های زبان یاری می رساند. نخستین تجربه های بسیاری از کودکان از ادبیات با کتابهای تصویری به دست می آید و به آنها کمک می کند تا گنجینه واژگان خود را معنا بخشند خواندن قصه برای کودکان این است که خواندن آن، نیروی بیان و تکلم کودک را تقویت می کند و گنجینه لغایت و اطلاعات وی غنی تر می شود. از آن سوی، کودک از طریق قصه ای مناسب با مشکلات و مسائل زندگی آشنا می شود و مهارت هایاجتماعی بیشتری به دست می آورد. درضمن نباید فراموش کرد که قصه گویی، فاصله میان قدرت خواندن و قدرت درک کردن را در کودک پر می کند(رحمان دوست،1381).

1-2- بیان مسأله:

قصه و قصه گویی به قدمت تاریخ بشر ریشه دارد به گونه ای که بشر زندگی خود را در چهار چوب قصه ها به تصویر کشیده است و قصه ها نیز زندگی بشر را شکل داده، دگرگون ساخته و متحول نموده اند. قصه ها باز نمایی ما از خودمان و تجربه های مان است. زندگی فرایند پیوسته ای از نظم بخشی و سازماندهی تجربه هاست. هنگامی که شناخت کاملی از جهان وجود ندارد نیاز نسبت دادن معنا به تجارب احساس می شود بدین ترتیب، تجربه ها و رویدادهای عمر طولانی هر یک از افراد به قصه تبدیل می شود. افراد هنگام بیان داستان توالی و رابطه های معنا دار را کشف می کنند و نسبت به وضعیت خود بینش عمیق تری به دست می آورند(دوایودی ،1997).

قصه گویی در کشور ما سابقه ای بس دیرینه و قدیمی دارد اما نفوذ وسایل ارتباط جمعی و علاوه بر آن زندگی مدرنیته، موجب شده تا نقش قصه گویی در طول دوران و به ویژه در نظام های آموزشی کمرنگ شود. به قصه گویی هنوز به عنوان یک فن نگاه نمی شود و در نظام آموزش و پرورش جایگاه شایسته ای برای قصه گویی به چشم نمی خورد. قصه‌گویی نوعی ادبیات شفاهی است. آشنایی با نوع شفاهی ادبیات درک تازه‌ای از زبان را به کودک می‌بخشد. افسانه‌ها، متل‌ها و حکایات که در قالب قصه برای کودکان بیان می‌شود دانش زبانی آنها را غنی می‌سازد. منظور از هوش کلامی، قدرت استفاده از زبان و درک کلام است بدون آنکه شخص، اعمالی را انجام دهد. مثل حافظه، استدلال کلامی و تجسم فضایی(ناظمی،1385،ص 64). قصه در قالب کلام جان می‌گیرد و اولین برخورد کودک با قصه با شنیدن واژه‌ها، جملات کوتاه و مرکب، لحن کلام است. حتی اگر آن زبان را به‌کار نگیرند و از واژگان آن استفاده نکنند زبان قصه را تجربه کرده و با دنیای زبانی تازه‌ای مواجه می‌شوند به این طریق کودک زبان را به‌طور غیرمستقیم آموزش می‌بیند

و فراگیران رایاری می دهند بسیاری از کلمات، واژه‌ها و مفاهیم ادبی را از طریق احساس خود درک کرده و

کاربرد صحیح آن را می‌آموزند. از دید برخی از روانشناسان، زبان کمک بسیار بزرگی به رشد ذهنی کودکان می کند و با توجه به این مطالب در می یابیم که قصه گویی چه نقش مهمی در درک و فهم کودکان دارد و همچنین کودکان می توانند با استفاده ازقصه گویی گنجینه لغات بیشتری در محاورات روزمره کسب کنند و معنی بسیاری از لغات را درک کنند. مسئله ای که دراین تحقیق پیش آمده است یک سوال علمی است که آیا آموزش به شیوه قصه گویی می تواند میزان هوش کلامی و گنجینه لغات را افزایش دهد.

1-3- اهمیت و ضرورت انجام تحقیق:

آموزش از طریق قصه گویی به مربیان کمک می کند تا به خصوصیات هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان به صورت بهتری پی ببرد. هم چنین قصه گویی، ما را به عوامل مساعد کننده در افزایش هوش نزدیک می کند و مسلماً در آموزش دانش آموزان کمک شایانی به مسئولان آموزش و پرورش، روانشناسان و معلمان خواهد کرد کودکان شیفته ی قصه و قصه گویی هستند و قصه، تاثیری عمیق بر زبان کودک می گذارد.قصه ها،‌ کودک را با واژگان، اصطلاحات،‌ نام ها و . آشنا می سازند و از این راه،‌ علاوه بر ایفای نقش مهم و جدی در زبان آموزی،‌ فرصت خوبی برایاصلاح لغزش ها و اشکالات زبانی ایجاد می کنند.در کنار قصه گویی می توان از کودکان خواست تا مثلاً بگویند که نام قهرمان چه بوده، از کجا حرکت کرده، چه دیده، چه گفته و چه انجام داده است. ضرورت مهم این پژوهش قصه به علت کشش، زیبایی و نقشی که در برانگیختن حس کنجکاوی دارد، می تواند بسیاری از مفاهیم را به کودکان منتقل کند. هم چنین با انتقال مفاهیم، به روش غیرمستقیم، نه تنها باعث جذب بهتر و سریع تر مفاهیم به ذهن و زبان کودک می شود بلکه فهم آن ها را عینی تر و ساده تر می سازد، به همین دلیل، قصه گویی از جدی ترین و بنیادی ترین روش های انتقال مفاهیم به دنیای مخاطبان، به ویژه کودکان، به شمار می آید. مفاهیم ساده ی علمی، طبیعی و حتی معنا و مفهوم واژگان را طی قصه و گاه